در این مقاله برگرفته از ویکی شیعه ابعاد این اصل مهم را بررسی می کنیم و تا این آفتی که متاسفانه کم و بیش در جامعه امروزی درگیر آن هستیم و از لحاظ اهمیت نیز حتی نام یکی از سوره‌های مبارک قرآن نیز می باشد را بررسی کنیم.

کمْ‌فروشی یا تَطفیفْ خیانت به خریدار از طریق کم‌گذاشتن در پیمانه یا وزن که حرام و از گناهان کبیره است. کم‌فروشی همچنین به معنای عرضه یا فروش کالاها و خدمات، کمتر از میزان یا معیار مقرر شده، تعریف شده است.

فقهای شیعه براساس ادله اربعه کم‌فروشی را حرام دانسته‌اند. هفت آیه در قرآن با عناوین مختلف «تَطفیفْ»، «بَخسْ»، «نَقص» و «إخسار» بر حرمت آن اشاره دارد. روایات فراوانی از امامان معصوم(ع) نیز با عنوان «آداب التجارة» نقل شده که بر حرام ‌بودن کم‌فروشی دلالت می‌کنند.

در این که کم‌فروشی فقط به اجناس پیمانه‌ای و وزن‌شدنی اختصاص دارد یا شامل همه اجناس و کالاها می‌شود، اختلاف نظر است. اکثر فقها کم‌فروشی را علاوه بر کالاهای پیمانه‌ای و وزن‌شدنی به کالاها و اجناس قابل شمارش و متری نیز تعمیم داده‌اند.

برخی با الغای خصوصیت از کم‌فروشی در اجناس، با گسترش محدوده کم‌فروشی و مصادیق آن، بر این باورند که هر کسی در حوزه کاری خود کم‌کاری کند و وظایفش را به طور صحیح انجام ندهد، کم‌فروشی بر آن صدق می‌کند.

واژه‌شناسی

کمْ‌فروشی (تطفیف)، خیانت به خریدار از طریق کم‌گذاشتن در پیمانه یا وزن است. برخی گفته‌اند کم‌فروشی عملی است که در آن فروشنده جنس و یا کالا را به وزن کمتر از میزان خود به مشتری تحویل می‌دهد. در قانون نظام صنفی کشور جمهوری اسلامی ایران، کم‌فروشی به معنای عرضه یا فروش کالاها و خدمات، کمتر از میزان یا معیار مقرر شده، تعریف شده است.

کم‌فروشی با عناوین «تَطفیف»، «بَخس»، «نقص» و «إخسار» در آیات و روایات و کلام فقها مطرح شده است.

از نظر صاحب جواهر کم‌فروشی از گناهان کبیره است و در قرآن و روایات برای کمْ‌فروش، وعده عذاب الهی داده شده است.

مطابق ماده ۵۸ قانون نظام صنفی کشور، کم‌فروشی جرم محسوب شده و قانون‌گذار مجازات‌هایی از قبیل: جبران خسارت به مشتری، جریمه نقدی، تعلیق پروانه کسب و بستن و پلمب محل کسب، در نظر گرفته است.

حرمت

آیات

هفت آیه در قرآن با عناوین مختلف «تَطفیف»، «بَخْس»، «نقص» و «اِخسار» بر حرمت کم‌فروشی دلالت کرده و از انجام آن نهی کرده‌اند. برخی از این آیات عبارتند از:

روایات

روایات مربوط به حرمت کم‌فروشی-با روایات دیگری که درباره تجارت و کسب وارد شده-ذیل عنوان «آداب التجارة» در منابع روایی تدوین شده است. برخی از این روایات عبارتند از:

اجماع

بنا به گفته آیت الله خویی، قاطبه مسلمین، کم‌فروشی را حرام دانسته‌اند. علامه حلی در تذکره الفقها برای حرمت کم‌فروشی ادعای اجماع کرده است. صاحب مفتاح الکرامه نیز اجماع فقها را یکی از ادله حرمت کم‌فروشی دانسته است.

آیت الله میرزا جواد تبریزی اجماع ادعا شده در این مساله را اجماع مدرکی دانسته و آن را فاقد اعتبار می‌داند. از نظر او حرمت کم‌فروشی با تمسک به آیات، روایات و عقل، اثبات می‌شود.

عقل

دلیل عقلی برای اثبات حرام بودن کم‌فروشی به این صورت است که کم‌فروشی ظلم است و ظلم از نظر عقل قبیح بوده در نتیجه کم‌فروشی قبیح می‌باشد.

بنا به گفته آیت الله خویی عقل به نحو مستقل بر حرمت کم‌فروشی حکم می‌کند. سید تقی طباطبایی قمی عقل را ناتوان از اثبات احکام شرعی دانسته و بر این باور است که احکام شرعی تابع ملاکاتی است که فقط شارع به آنها علم دارد. از نظر او حرمت کم‌فروشی فقط با تمسک به آیات و روایات ثابت می‌شود.

مصادیق کم‌فروشی

کتاب شناسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *